20 april 2006

Hiëronymus van Alphen

Hiëronymus van Alphen werd geboren op 8 augustus 1746 te Gouda en is vooral bekend als dichter. Toen hij vier jaar oud was stierf zijn vader, waarna hij samen met zijn moeder verhuisde naar Utrecht. In Leiden studeerde hij rechten en letteren en bekeerde zich aldaar tot een piëtistische vorm van het christendom. In 1768 werd hij advocaat in Utrecht en in 1772 trouwde hij met Johanna Maria van Goens die bij de geboorte van hun derde kind, drie jaar later, overleed. In 1780 werd Van Alphen procureur-generaal en hertrouwde met Catharina Geertruyda van Valkenburg, met wie hij nog twee kinderen kreeg. In 1789 werd hij in Leiden benoemd tot stadspensionaris en vier jaar later tot Thesaurier-Generaal van de Republiek der Verenigde Nederlanden. Toen de Republiek in 1795 instortte legde Van Alphen als overtuigd Orangist zijn functie neer.

Als dichter werd hij vooral bekend om zijn bundel Kleine Gedigten voor kinderen. Voor volwassenen schreef hij hoofdzakelijk vrome poëzie en kunsttheoretische en religieuze beschouwingen.

Van Alphen overleefde naast zijn eerste vrouw twee zoons, een kleinzoon en een schoondochter. In 1803 overleed hij zelf aan een beroerte. In 1807 kwamen zijn tweede vrouw en een dochter om bij de grote kruitramp in Leiden.